<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885</id><updated>2012-02-16T22:57:28.061+10:30</updated><category term='Сургаалт зүйрлэл'/><category term='Зүгээр л...'/><category term='Яруу найраг'/><category term='Эргэцүүлэл'/><category term='Зөвлөгөө'/><title type='text'>Миний дотоод хүний дуу хоолой...</title><subtitle type='html'>Тэмтрэгдэх ероолгүй гүн юм бол хүн. Түүний мэдрэмж, зүрхний лугшилтыг тоолсноос үсийг нь тоолох хавьгүй амархан...
(Философич, уран илтгэгч Августин)</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>25</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-3792125433414561406</id><published>2011-04-18T10:57:00.003+09:30</published><updated>2011-04-18T11:00:12.729+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Зүгээр л...'/><title type='text'>Хэтэрхий назгай</title><content type='html'>Хүмүүс заримдаа хэтэрхий назгай амьдрах юм&lt;br /&gt;Хэн нэгэн өмнөөс нь хийчих юм шиг&lt;br /&gt;Хэзээ ч дуусахгүйгээр өдөр хоногууд үргэлжлэх юм шиг&lt;br /&gt;Хийх ажлаа хойш тавьж, хээв нэг санаа амар &lt;br /&gt;Хүмүүс заримдаа хэтэрхий назгай амьдрах юм&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-3792125433414561406?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/3792125433414561406/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2011/04/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3792125433414561406'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3792125433414561406'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2011/04/blog-post.html' title='Хэтэрхий назгай'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1431107070192640284</id><published>2010-11-29T11:31:00.008+10:30</published><updated>2010-11-29T11:58:28.253+10:30</updated><title type='text'>Хайртай, дотны хүмүүстэйгээ ойр ойрхон ярьж бай.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Хүн бүрт хайртай, дотны хүмүүс бий. Ээж, аав, найз нөхөд, хамаатан садан, хүндэлж хайрлаж явдаг хүмүүс. Бид тэдэнтэйгээ бүгдтэй нь өдөр бүр уулзаад байж чаддаггүй.&lt;br /&gt;Ажил - амьдрал - ажил - амьдрал гэсэн цикл үргэлжилсээр байтал нэг мэдэхэд хэдэн өдөр, 7 хоног, сар өнгөрчихсөн байдаг. Ямар нэг шалтаг гарч ирэхгүй л бол зарим нэгтэй нь бүр уулзаж амжихгүй явсаар л байх болно. Тэдэнд юу тохиолдож, ямар асуудал тулгарч, сэтгэл санаа нь ямар байгааг мэдэхгүй л өнгөрсөөр...&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Хамгийн хэрэгтэй үед хайрт найзынхаа, ах, эгч, дүүсийнхээ, аав, ээжийнхээ дэргэд байхгүй байна гэдэг тийм ч сайн зүйл биш.&lt;br /&gt;Уншигч авхай Та нэг л мэдэхэд ажил хийж хэнхэглэсэн, ганцаардмал нэгэн болох вий.....&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Яалаа гэж, тийм юм болохгүй &lt;/span&gt;гэж бодож байж болох ч хайртай, дотны хүмүүс рүүгээ ойр ойрхон, зүгээр л нэг ярьж, мэнд амрыг нь эрж байгаарай. Хажууд нь үргэлж байхгүй ч, хааяа ч болов санаж байгаагаа илэрхийлж байх нь их чухал юм байна шүү.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1431107070192640284?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1431107070192640284/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/11/blog-post.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1431107070192640284'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1431107070192640284'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/11/blog-post.html' title='Хайртай, дотны хүмүүстэйгээ ойр ойрхон ярьж бай.'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-5583627755631033451</id><published>2010-10-27T17:19:00.010+10:30</published><updated>2010-11-29T11:58:01.042+10:30</updated><title type='text'>Ажлын хажуугаар сурна гэж өөрийгөө хуурагсад...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Хоёр туулай хөөсөн хүн аль ч үгүй, хоосон хоцорно&lt;/span&gt; гэж ухаант өвөг дээдэс минь зүгээр ч нэг сургамжлаагүй. Үнэндээ амьдрал дээр хоёр туулай хөөсөн хүн тэр бүр амжилтанд хүрдэггүй.&lt;br /&gt;Манай Монголын боловсролын систем хөгжиж байгаа. Гэхдээ л дутуу дулимаг, сэтгэл дундуур байх зүйлүүд нэлээд байсаар л байхын. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Сургалт явуулж буй байгууллагуудын зүгээс суралцагчиддаа бүх талын боломжийг олгож, тэдний эрэлт, хэрэгцээнд нийцүүлэн сургалтын шинэ арга хэлбэрүүдийг нэвтрүүлсээр л...  Харин ажлынхаа хажуугаар магистр, докторын зэрэг горилогсод 1 сумаар 2  туулай зэрэг буудаж чадаж байгаа болов уу???&lt;br /&gt;Ажлын хажуугаар эчнээгээр сурах нэртэй магистр, докторын оюутнууд,  тэднийг сургах нэртэй сургуулиуд... Үр дүн нь гэвэл эрдмийн зэрэг  горилсон чанартай, чанаргүй бүтээлүүд, цуглуулсан хэдэн кредитээс өөр  зүйл мэдлэгтээ нэмэрлэдэг болов уу даа гэмээр.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-5583627755631033451?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/5583627755631033451/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/10/blog-post_27.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/5583627755631033451'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/5583627755631033451'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/10/blog-post_27.html' title='Ажлын хажуугаар сурна гэж өөрийгөө хуурагсад...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-898805062837635570</id><published>2010-10-14T11:26:00.001+10:30</published><updated>2010-10-14T11:29:08.303+10:30</updated><title type='text'>Өнгөрөгч цаг хугацаа гэж...</title><content type='html'>Хэтэрхий үнэтэй цаг хугацааг дурсамжаар хучаад&lt;br /&gt;Хэнэггүйхэн оршуулж билээ...&lt;br /&gt;                                     /by Сэгсгэр/&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-898805062837635570?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/898805062837635570/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/10/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/898805062837635570'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/898805062837635570'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/10/blog-post.html' title='Өнгөрөгч цаг хугацаа гэж...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-8773653783436137200</id><published>2010-05-21T11:04:00.022+09:30</published><updated>2010-05-21T11:52:34.425+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Моддын шивнээг сонсдогсон бол...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xl9F7pfhI/AAAAAAAAAFI/HEHemPU5rro/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B44.jpg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 246px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xl9F7pfhI/AAAAAAAAAFI/HEHemPU5rro/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B44.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473533759865847314" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Бусдаас өвөрмөц, атаархмаар үзэсгэлэнтэй, сүрлэг өндөр нэгэн мод байж гэнэ. Өглөөн нар моддын дундаас онцолж хамгийн анхны цацрагаараа түүнтэй мэндчилэхэд, шөнийн саран ч гэрлээ харамгүй тусгана. Бороо хамгийн эхний дуслаа түүнд зориулж, салхи хүртэл намуухан шуугих дууг нь сонсохын тулд ээрч хоргооно. Тэр модны мөчир дээр шувууд тухлах дуртайгаас гадна бяцхан хэрэмнүүд мөчир дамжин дүүлэхдээ эцэж ядрахаа мэдрэхгүй, хөгжилдөнө.  Халуун нартайд сүүдэр нь хэн бүхэнд хүрэлцэхүйц байж, хүйтэн салхитайд бие нь үнэхээр нөмөр нөөлөгтэй аж. Түүнийг мэдэхгүй амьтанг тэр ойгоос олохгүй, түүнд атаархдаггүй мод тэр хавьд үгүй.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Тээр жилийн тэр нэгэн өдөр моддын дундаас онцгойрон буй түүнийг хүмүүс олж харжээ. Харахад дэндүү сайхан, хайр хүрэм, нөмөртэй, тэгсэн хэр нь сүрдмээр тэр модыг хүн хараад бишрэх сэтгэл өөрийн эрхгүй төрөв. Хавийн модноос онцгой түүнийг хамгийн анхдагч нь гэж бодмоор... Хүмүүс тэр модыг шүтэв. Тэгээд хүндэтгэлийн нэр бодож олов. Оноов. &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Ээж мод &lt;/span&gt;гэж нэрлэв. Модод түүнд урьдынхаас илүүтэй атаархав. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XlTZxfP9I/AAAAAAAAAEw/0zl7OhsXvCU/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B47.jpg"&gt;&lt;img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 201px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XlTZxfP9I/AAAAAAAAAEw/0zl7OhsXvCU/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B47.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473533043637436370" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Ээж модны тухай ам дамжин яригдаж, айлчин гийчин тэр хавиар явахдаа үзэж сонирхох болж гэнэ. Хүндэтгэлийн гэгдэх хадаг яндраар мөчрийг нь чимэж, хавийн амьтнаас хамгаалж байгаа нь энэ гээд хашаа хүртэл тойруулан барьжээ. Хавийн амьтан, ургамлаас гадна хүмүүс хүртэл ийнхүү хандахад модод түүнд улам атаархсаар...&lt;br /&gt;Хавийн моддынхоо атаархлыг төрүүлсэн Ээж мод тужийн нарсаараа алдартай Сэлэнгэ аймгийн нутаг дэвсгэрт бий. Түүнийг тойруулан барьсан хашаа их содон. Хүмүүсийн ууж, хэрэглэдэг цай байх юм. Ирсэн хүн бүр нэг цай хашаанд нэмэрлээд, нэг хадаг модноос зүүгээд, арц хүж асаан, арвай будаа цацаж, ам амандаа залбирна. Хэн тэр модыг ид шидтэй гэж цуурхал тараасныг, хаанаас тэр ид шид бий болсныг хэн ч үл мэднэ. Гагцхүү гайхалтай гэсэн сэтгэл өвөртөлж, гайтай асуудлуудаас хол байлгахыг гуйхаа л бодно. Хүмүүс олон янзын гуйлтыг тэр модонд шивнэдгээс үрийн зулай үнэрлэхийг хүссэн бүсгүйчүүдийн гуйлт жин дардаг гэсэн яриа бий.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XoghteVSI/AAAAAAAAAFY/sY0R8Zi25cE/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B46.jpg"&gt;&lt;img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 195px; height: 293px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XoghteVSI/AAAAAAAAAFY/sY0R8Zi25cE/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B46.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473536567641265442" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Цаг хугацаа өнгөрсөөр... Тужийн нарсан дундаа тэнгэр өөд цойлсон өнөөх модны хувь заяа өнөөдөр тийм ч атаархам биш болжээ. Хүмүүсийн мөчрөөс нь зүүх хадаг яндар хэрээс хэтэрч, хавь ойрын хөрсийг нь тариа, будаа, арц, хүжний хог бохирдуулж, болгоомжгүй нэгний хүж уугиулах гэж асаасан шүдэнзнээс гал авалцан биеийг нь төөнөх түүнд үнэхээр гаслантай санагдана. Гэвч түүний зовлонт дууг хэн ч сонсохгүй байгаа мэт.&lt;br /&gt;Мөчир дээгүүр нь хэрэм гүйлдэх битгий хэл шувууд &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xlk012CQI/AAAAAAAAAFA/jfngDFaTPoE/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B45.jpg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 239px; height: 178px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xlk012CQI/AAAAAAAAAFA/jfngDFaTPoE/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B45.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473533342961240322" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;тухлан суух зайгүй болтол хадгаар ороожээ. Шинэ жилийн гацуур биш болохоор шар, ногоон, цагаан, цэнхэр хадагнууд эрээлдэн байх нь утгагүй харагдана. Хөөрхий түүнийг нар өрөвдөхдөө гэрлээ тусгах авч мөчир бүрт шууд хүрэхээ байжээ. Салхи түүнтэй наадмаар байвч гаслантай дууг нь сонсдог болж. Хавийн модод түүний гаслант дууг сонсохдоо атаархал төрөхөө больжээ.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xme6uJ0gI/AAAAAAAAAFQ/KonA3Uo7mZA/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B48.jpg"&gt;&lt;img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 157px; height: 152px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xme6uJ0gI/AAAAAAAAAFQ/KonA3Uo7mZA/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B48.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473534340972007938" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XtpBGQ4rI/AAAAAAAAAFw/1gwAVXD1-po/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B49.jpg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 211px; height: 147px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XtpBGQ4rI/AAAAAAAAAFw/1gwAVXD1-po/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B49.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473542211063833266" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Ээж мод хүмүүсийн хайр гамгүй үйлдлээс болж шатаж, гоё сайхан байхыг болив. Түүний түүх ийнхүү эмгэнэлтэйгээр төгслөө гэж үү?&lt;br /&gt;Хүмүүс Ээж модыг үгүйлэв. Түүнийг сэргээхээр шийдэв. Сэргээв. Дахиж тахин шүтэв. Гэхдээ мөнөөх зовлонт модыг бус түүний хажууханд урган байсан өөр нэгэн модонд нэр алдрыг нь шилжүүлсэн байна. Харин анхны Ээж модыг их биеэр нь газар хэвтүүлчихээд хүмүүс түүний дэргэд зургаа авахуулцгаана. Бие дээгүүр нь хайр гамгүй гишгэлнэ. Тэр нь хүмүүст илүү таатай боловч модны зовлон хэзээ дуусахыг хэн ч үл мэднэ.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Хоёр дах Ээж мод&lt;/span&gt;той зэрэгцэн буй бусад модод энэ удаа түүнд атаархсангүй. Бусдаас онцгой байхыг тэд хүсэхгүй болов. Моддын шивнээг сонсохыг үл хүсэгчид модонд зориулан шүлэг зохиож, хөшөө хүртэл босгожээ. Удаах Ээж модны хувь заяа хэрхэн төгсөхийг сэтгэл шимшрэн харах л үлдэв бололтой.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XrDxOKrlI/AAAAAAAAAFg/5W-BNimHlPo/s1600/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B42.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 332px; height: 340px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_XrDxOKrlI/AAAAAAAAAFg/5W-BNimHlPo/s320/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B42.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473539372123598418" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-8773653783436137200?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/8773653783436137200/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html#comment-form' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8773653783436137200'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8773653783436137200'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/05/blog-post_21.html' title='Моддын шивнээг сонсдогсон бол...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S_Xl9F7pfhI/AAAAAAAAAFI/HEHemPU5rro/s72-c/%D1%8D%D1%8D%D0%B6+%D0%BC%D0%BE%D0%B44.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-3538643632815877868</id><published>2010-05-03T11:11:00.006+09:30</published><updated>2010-05-03T11:29:25.408+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Яруу найраг'/><title type='text'>Хайрыг би мэдрэхсэн</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S94t7h_j3EI/AAAAAAAAAEY/z7RQ348DYYc/s1600/love1.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S94t7h_j3EI/AAAAAAAAAEY/z7RQ348DYYc/s320/love1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466857498434853954" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Хайр гэж  чухам юу юм бэ?&lt;br /&gt;Хайрын талаар би юу мэдэх вэ?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Хайрын тухай  хүмүүс дэндүү сайхныг ярих юм&lt;br /&gt;Халуун янаг, эмзэг, энхрий гэх юм&lt;br /&gt;Зарим  нэг нь түүний тухай ярихдаа&lt;br /&gt;Дэндүү харгис бас гашуун гэх юм&lt;br /&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Заавал  бусдын ярьсантай таараад байх албагүй ч&lt;br /&gt;Минийх гэгдэх тэр хайр  ямархуу юм бол доо?&lt;br /&gt;Хайрыг дүрсээр илэрхийлбэл ямар дүрстэй байхсан  бол&lt;br /&gt;Хайрыг амьтантай зүйрлэвэл ямар амьтантай төстэй бол?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Хайрыг би барьж үзэхсэн, ямар мэдрэмж төрөх бол?&lt;br /&gt;Хайрыг би идэхсэн,  ямар амт амтагдах бол?&lt;br /&gt;Хайрыг би сонсохсон, ямар аялгуу дуулдах бол?&lt;br /&gt;Хайрыг би үнэрлэхсэн, ямар үнэр үнэртэх бол?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ингээд бодохоор  би хайрын тухай огт мэддэггүй юм болов уу?&lt;br /&gt;Эргэцүүлж нэг тунгаавал  хайртайгаа учраагүй юм болов уу?&lt;br /&gt;Эсвэл хайртайгаа учирсан ч таниагүй  юм болов уу?&lt;br /&gt;Хайр биш байсан ч андуурч явсан юм болов уу?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Хайраа гэж.............&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;/Олон жилийн өмнө ингэж бичиж байлаа/&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-3538643632815877868?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/3538643632815877868/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/05/blog-post.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3538643632815877868'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3538643632815877868'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/05/blog-post.html' title='Хайрыг би мэдрэхсэн'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S94t7h_j3EI/AAAAAAAAAEY/z7RQ348DYYc/s72-c/love1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1605887863283218160</id><published>2010-04-30T09:38:00.012+09:30</published><updated>2010-04-30T10:18:07.583+09:30</updated><title type='text'>Тэсэхүйеэ бэрх</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9oov2gd8XI/AAAAAAAAAEA/2FdkPnKjs54/s1600/woman.jpeg"&gt;&lt;img style="float: right; margin: 0pt 0pt 10px 10px; cursor: pointer; width: 105px; height: 137px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9oov2gd8XI/AAAAAAAAAEA/2FdkPnKjs54/s320/woman.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5465725900318175602" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа би бүхнээс залхдаг&lt;br /&gt;Замын хөдөлгөөн, дуут дохио&lt;br /&gt;Залуусын  доргион, зугаа цэнгэл&lt;br /&gt;Нэг хэвийн ажлын өдрүүд&lt;br /&gt;Их хотын дуу чимээ&lt;br /&gt;Бүх  зүйл тэсэхүйеэ бэрх&lt;br /&gt;&lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа би бүх зүйлд гонсойдог&lt;br /&gt;Ядуурлыг бууруулах төсөл, хөтөлбөрүүд  нэрийн дор&lt;br /&gt;Яадгаа алдсан арчаагүй, залхуучуудыг өөгшүүлж&lt;br /&gt;Бэлэнлэх  сэтгэлгээ, тархины тураал нэмээд&lt;br /&gt;Болж байна аа хэмээн тайлан тавьж байгаа&lt;br /&gt;Үр ашиггүй тэр олон төслүүдийг хараад&lt;br /&gt;Арай  ч дээ гэмээр сэтгэл гонсойх нь тэсэхүйеэ бэрх&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа би бүх зүйлд сэтгэл дундуур явдаг&lt;br /&gt;Ах нь дүүгээ, аав нь хүүгээ худалдахаас буцахгүй болж&lt;br /&gt;Авилга, хээл хахуульгүй л бол&lt;br /&gt;Амьдрал, ажил урагшгүй мэт санадаг&lt;br /&gt;Ард түмнийг залилж чадсан нь төрийн өндөрлөгт суудаг&lt;br /&gt;Хүний мөс ховорхон гялтайх энэ нийгмийг заримдаа тэсэхүйеэ бэрх&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа би бүхнээс уйддаг&lt;br /&gt;Замын голоор  түгжирч гэлдрэх машины цуваанаас зайдуу&lt;br /&gt;Замын цагдаагийн шүгэлийн  дуунаас холхон салхи татуулан давхимаар&lt;br /&gt;Эргэн тойронд хэн ч үгүй  зэлүүд газар очоод&lt;br /&gt;Эрх дураараа, хоолойныхоо хэрээр цөхрөлөө тайлтал хашгирмаар&lt;br /&gt;Их хотын амьдрал заримдаа тэсэхүйеэ бэрх&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа би бүх зүйлд бухимддаг ...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1605887863283218160?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1605887863283218160/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_30.html#comment-form' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1605887863283218160'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1605887863283218160'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_30.html' title='Тэсэхүйеэ бэрх'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9oov2gd8XI/AAAAAAAAAEA/2FdkPnKjs54/s72-c/woman.jpeg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-8170294675214470262</id><published>2010-04-23T11:05:00.003+09:30</published><updated>2010-04-23T11:08:52.777+09:30</updated><title type='text'>Хэрүүл маргааны эзэн</title><content type='html'>Хэрэв бүх буруу нэг талд байсан сан бол хэрүүл тийм удаан үргэлжлэхгүй сэн.&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Ларошфуко&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-8170294675214470262?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/8170294675214470262/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_23.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8170294675214470262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8170294675214470262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_23.html' title='Хэрүүл маргааны эзэн'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-469091622077338279</id><published>2010-04-22T20:23:00.006+09:30</published><updated>2010-04-23T11:55:50.598+09:30</updated><title type='text'>Өөр амьдрал хүсээд...</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9Ar20zpFiI/AAAAAAAAAD4/5YpNiVp2wWs/s1600/bird_fish_xx.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9Ar20zpFiI/AAAAAAAAAD4/5YpNiVp2wWs/s320/bird_fish_xx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462914568888587810" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Зохиогч: Б.Батзаяа&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Өөрт байгаадаа сэтгэл нь ханадаггүй&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Өөр илүүд хэтэрхий шунан дурладаг&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt; хүмүүст зориулсан шүлэг.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Шувуу байж гэнэ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Загас  байж гэнэ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгэрээр нисдэг байж.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгист сэлдэг байж.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Адилгүй, хоорондоо шал өөр...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Атаархаж, өөр амьдралыг хүсэж...&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгэрээс уйдаж шувуу тэнгисийг мөрөөднө&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгисээс залхаж загас тэнгэрийг хүснэ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Загас шувуунаас далавчийг нь гуйж гэнэ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Загаснаас шувуу сэлүүрийг нь нэхэж гэнэ&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Өөрөө л хүссэн. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Шувуу далавчгүй, &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Гэхдээ сэлүүртэй болсон&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Өөрөө  л хүссэн. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Загас сэлүүргүй,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Гэхдээ далавчтай болсон&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгэрт  нэг нь хатаж үхсэн.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:small;"&gt;Тэнгист нөгөө нь живж үхсэн.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-469091622077338279?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/469091622077338279/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_22.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/469091622077338279'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/469091622077338279'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_22.html' title='Өөр амьдрал хүсээд...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S9Ar20zpFiI/AAAAAAAAAD4/5YpNiVp2wWs/s72-c/bird_fish_xx.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-3331690514471074718</id><published>2010-04-20T10:27:00.052+09:30</published><updated>2010-04-21T13:32:14.477+09:30</updated><title type='text'>Эр хүний дотор руу өнгийж үзмээр...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S85xZ7V2qQI/AAAAAAAAAC4/7oeb0eFqVCE/s1600/jujug.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 226px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S85xZ7V2qQI/AAAAAAAAAC4/7oeb0eFqVCE/s320/jujug.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462428088287013122" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;УДЭТ-ын тайзнаа эдvгээ дэлхий дахинаа алдаршаад буй жvжгийн зохиолч  В.Красногоровын "Одоо эсвэл хэзээ ч үгүй" жүжгийн зохиолыг найруулж тавьсан "Би ч гэсэн жаргамаар байна" мелодрамыг үзэв. Жүжиг үзэхэд төрсөн мэдрэмжүүдээ эвлүүлэн байж нэгэн шүүмж бичсэнээ уншигч авхай та бүхэнтэй хуваалцаж байна. Жүжгийн талаар санал бодлоо илэрхийлэхдээ гэр бүл салалтын шалтгаан, үр  дагаварыг тайлбарлалгүй, харин эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүсийн гэр бүлийн амьдралын талаарх үзэл бодол, хандлага, хүсэл мөрөөдөлд шинжилгээ хийлээ.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Жүжигт хүний амьдралын эрээн бараан, алдаа оноо, хүсэл ба хяслыг маш нарийн мэдрэмжтэйгээр харуулсан нь үзэгчдийн сэтгэлийг хөдөлгөж, нэгийг бодогдуулсан буйзаа. Өнөөгийн нийгэмд жүжигт харуулсанчлан үйл явдал олон гэр бүлийн амьдралын толинд туссан тусгал болоод байгаа нь үнэн. Сэтгэл хөрөлт, гэр бүлийн урвалт, дурлал, тачаал, эрх чөлөөг хүсэн тэмүүлэх сэтгэл бид бүхний амьдралд хүсэл ба хясал гээчийг хослуулан байдаг. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Жүжигт хамтын амьдралдаа бие биеэ гэх сэтгэлгүй болчихсон, үргэлж л өө сэв хайж, үгэн сумаар нэгнийхээ зүрхэн тус газар довтлогч нэгэн дунд эргэм насны хос, өөрсдийн эрх чөлөөгөөр хамтын амьдралаа төгсгөсөн өөр нэгэн залуу хосын тухай өгүүлнэ.&lt;br /&gt;Эмэгтэй хүний амьдралыг үзэх үзэл, амьдралаас хүсдэг зүйлүүд болон гэр бүлийн амьдралдаа гаргаж буй алдаа онооны цаад учир шалтгааныг нэлээд уудалж гаргах гэж хичээсэн, тэгж ч чадсан байв. Харин эрэгтэй хүний тухайд нэг л дутуу юм шиг санагдсан. Хүмүүсийн дунд эрэгтэй хүний тухай янз бүрийн ойлголт, үзэл бодлууд байдаг ч миний мэдэхийн эрх чөлөөг хүсэмжлэгч, сексийн хувьд биологийн хэрэгцээ гэдгээр түрий баригч, хамгийн сүүлд нь эрх мэдэл, сүр хүчээ мэдрэх дуртай нэгэн гэсэн ойлголт түгээмэл байдаг болов уу. Жүжигт эхнэрийнхээ ааш зан, байгаа байдлаас залхсан хоёр эрэгтэйн амьдралдаа хандаж буй байдал, үйл хөдлөлийг ялгаатай дүрээр илэрхийлсэн байна. Нэг нь залуухан, сайхан бүсгүйд татагдан сэтгэл урваж байхад нөгөө нэг нь сархадад дурлаж, эхнэртээ эр бяраа гайхуулж хүч хэрэглэж, улмаар хамтын амьдралаа төгсгөл болгосон байв. Тэд хоёул эрх чөлөөг эрхэмлэж, дур хүслээ хангаж амьдрахыг хүсэж байгаа ч хамгийн гол зүйл орхигдсон мэт. Энэ бол эр хүний дотоод мөн чанар, амьдралаас хүсэж явдаг зүйл... Амьдралдаа алдаж, оносон нөхрүүд болоод эрэгтэйчүүдийн төлөөлөл болсон тэр хоёр эрийн дүрийг арай л өнгөцхөн байдлаар илэрхийлсэн юм шиг.&lt;br /&gt;Миний хувьд эр хүний дотор руу өнгийж харах гэсэн хүсэл минь хариулт үгүй хэвээр үлдэх шив.&lt;br /&gt;Яагаад нөхрүүд хайрлаж, дурлаж авч суусан эхнэрийнхээ ааш, занг тэвчиж чадахгүй, бас аашийг нь улам дэвэргээд байдаг юм бол? Ямар зан араншинг биднээс хүсдэг вэ? Амьдралаас юу хүсдэг? Ямар хариуцлагыг мэдэрдэг? Гэрлэлт, гэр бүлийн тухай ямар бодолтой байдаг гээд зөндөө асуулт хариултгүй үлдэж байна.&lt;br /&gt;Найруулагч Н.Наранбаатар эрэгтэй хүнийхээ хувьд эрчүүдийн доторхыг мэддэг нь тодорхой шүү дээ. Гэтэл чин үнэнийг бүсгүйчүүд биднээс яагаад нуугаад өнгөрөв өө. Энэ жүжигт эрэгтэй хүний эрхэм нандин, эерэг чанарыг бараг харуулсангүй.&lt;br /&gt;Гэхдээ жүжгийн тавилт, дүрүүдийн найруулга, илэрхийлэл үнэхээр гайхалтай, мэдрэмжтэй, үзэгчдэд хүрэхүйц болсон нь маш их таалагдсан.&lt;br /&gt;Хамгийн сүүлд дүгнэж хэлэхэд энэ бол мелодрам нэрээр үзэгчдэд хүрч буй  эмгэнэлт жүжиг байлаа.&lt;br /&gt;Харин жүжгийн эх зохиол нь яг ямар утга агуулгатай юм бол? Уншиж үзэхээр шийдэв.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-3331690514471074718?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/3331690514471074718/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_20.html#comment-form' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3331690514471074718'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3331690514471074718'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_20.html' title='Эр хүний дотор руу өнгийж үзмээр...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S85xZ7V2qQI/AAAAAAAAAC4/7oeb0eFqVCE/s72-c/jujug.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-2022375107374487765</id><published>2010-04-16T10:37:00.004+09:30</published><updated>2010-04-16T11:11:42.635+09:30</updated><title type='text'>Оддын дундаас онцгойрон гэрэлтэж буй нэгэн одонд ...</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8e_yKVVtoI/AAAAAAAAACg/7lzLWLBBoxM/s1600/star_birthday.jpg"&gt;&lt;img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8e_yKVVtoI/AAAAAAAAACg/7lzLWLBBoxM/s320/star_birthday.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5460543941698238082" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Хорь гаруй жилийн тэртээ&lt;br /&gt;Хорвоод хосгүй энэ өдөр&lt;br /&gt;Хувь тавилант амьдралаар амьдрах л гэж&lt;br /&gt;Хүний орчлонд төржээ чи&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Энгийн биш онцгой зорилгоор бүтээгдэн&lt;br /&gt;Эгэл биш хүмүүний орчлонд мэндэлсэн&lt;br /&gt;Жирийн Монгол охин Чимгээгийн минь амьдралд&lt;br /&gt;Жинхэнэ хайр, ивээл, нигүүлсэл дүүрнээс дүүрэн байх болтугай.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;Төрсөн өдрийн мэнд хүргэе.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-2022375107374487765?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/2022375107374487765/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2022375107374487765'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2022375107374487765'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.html' title='Оддын дундаас онцгойрон гэрэлтэж буй нэгэн одонд ...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8e_yKVVtoI/AAAAAAAAACg/7lzLWLBBoxM/s72-c/star_birthday.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1475988983812213154</id><published>2010-04-14T16:27:00.004+09:30</published><updated>2010-04-14T16:38:41.732+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Зүгээр л...'/><title type='text'>Час улаан алим</title><content type='html'>&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Хүний чанарыг ханилан байж мэднэ...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Найзаар минь намайг танина&lt;/span&gt;...&lt;br /&gt;гэх зэргээр хүмүүсийн зан чанарыг хэрхэн мэдэж болох тухай олон зүйрлэлүүд байдаг.&lt;br /&gt;Нээрээ л бид  хүмүүсийг хөндлөнгөөс хараад тийм, ийм гэж таамаглаж дүгнэхээс биш дотоод хүний мөн чанарыг шууд таних боломжгүй. Сэтгэл зүйчдийн хувьд арай өөр өнцгөөс харж, шинждэг боловч бас л учир дутагдалтай. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Хүнийг таньж мэдэх хамгийн шулуухан зам бол нөхөрлөл юм. Энд би ямар нэгэн эргэцүүлэл бичих гэсэнгүй. Хүний мөн чанарыг хэрхэн таньж мэдсэн талаараа сэтгэгдлээ илэрхийлж бичсэн найзынхаа дөрвөн мөртийг та бүхэнтэй хуваалцахыг хүслээ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Чамайг би час улаан алимтай зүйрлэнэ&lt;br /&gt;Идэх тусам чиний ил биш далд өнгө чинь мэдрэгдэнэ.&lt;br /&gt;Улаахан өнгөөр халхлагдсан&lt;br /&gt;Ус, шүүсгүй, амтгүй алим.&lt;br /&gt;/Сувдаа/&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1475988983812213154?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1475988983812213154/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_1574.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1475988983812213154'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1475988983812213154'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_1574.html' title='Час улаан алим'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-7530297612954764985</id><published>2010-04-14T10:45:00.025+09:30</published><updated>2010-04-14T16:19:18.400+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Зүрхний гоо сайхан</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Хүмүүн бидний амь&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8VlBatOGTI/AAAAAAAAACY/Yv4DZYlqPAU/s1600/heart+stabbed+broken+break-thumb.jpg"&gt;&lt;img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 233px; height: 215px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8VlBatOGTI/AAAAAAAAACY/Yv4DZYlqPAU/s320/heart+stabbed+broken+break-thumb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459881198279858482" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;драл, хэл яриа, соёл дэндүү баялаг ч заримдаа бид үгээр илэрхийлж, үзгээр бичимгүй тийм гайхалтай, тансаг, уянгалаг зүйлүүдтэй учирч шинэ мэдлэг, мэдрэмж олж авах нь бий. Тийм зүйлүүд бидэнд нэг хэсэгтээ л амьдралын эрч хүч, эерэг энерги өгч байдаг. Харин эсрэгээрээ энергийг маань сорж, хүчийг маань сулруулж байдаг зүйлүүд бий. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Хатуу сэтгэлтэй, чулуун зүрхтэй хүний тухай сонсож, тийм хүмүүсийн амьдралын хэв маяг, бусдад нөлөөлөх сөрөг энергийн талаар эргэцүүлэн бодож өр өвдөж байсан минь саяхан. Энэ талаар өөрийн бодлыг бичмээр, бусадтай хуваалцмаар байсан ч үзэг цаас эвлэж өгөхгүй нэлээн явлаа. Сөрөг зүйл гэдэг сөрөг л байдаг бололтой.&lt;br /&gt;Гэтэл өчигдөр миний дотроос юу намайг тэгтлээ хатгаад байсныг санаандгүй байдлаар мэдэрсэн. Энэ бол хатуу сэтгэлийг зөөллөж чадах эерэг хүч байлаа.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic; font-weight: bold;"&gt;Хүн алдахын тулд амьдардаггүй, харин амьдарч байгаа хүн алдаа гаргадаг.&lt;/span&gt; Хатуу сэтгэлтэй хүмүүс ч гэсэн өөрсдөө хүсээд тийм болдоггүй.&lt;br /&gt;Бага насандаа туулж өнгөрүүлсэн амьдралын хар бараан сүүдэр хүүхдийн зан араншин, төлөвшилд нэлээд сөрөг нөлөө үзүүлдэг болохыг сэтгэл зүйчид судалсан байдаг. Бага насандаа ядуу, тарчигхан амьдралын хүнд бэрхийг туулж өнгөрүүлсэн хүүхдүүдийн ихэнх нь ядуу байхыг үзэн яддаг болох нь хэвийн үзэгдэл аж. Тэдний ихэнх нь үүнээс гарахын тулд маш их хүсэж, хичээдэг бөгөөд насанд хүрээд ядуурлаас ангижрахын тулд сонгосон арга зам нь янз бүр байдаг.&lt;br /&gt;"Би л хичээх ёстой, би л өөрийгөө гэхгүй бол хэн намайг гэх билээ. Би л болж байвал бусад хүн ямар байх нь хамаагүй" гэсэн бодлын үр зарим нэгнийх нь бяцхан оюунд цацагдаад өсөж томрох тусам дагаад томорсоор... Энэ үр гүйцэд боловсрохын цагт хувиа хичээсэн, хаалттай, хатуу сэтгэл болж хувирдаг байна. Хэрвээ ийм хүүхэд ядуу чигээрээ үлдвэл бусдад атаархамтгай, бусдад буруу зүйл хийдэг, гутранги нэгэн болдог байхад боломжийн амьдарч байгаа нэг нь сайрхал, бардамналаар өөрийгөө хучиж өнгөрсөн амьдралаа далдлах гэж оролдоно. Тэдний хувьд нүүрэнд нь бардамнал тодорч, зүрхэнд нь хатуурлын процесс явагдаж байх аж. Ойр дотны хүмүүстээ сайнаар хандаж, эелдэг харьцдаг боловч цаанаа л нэг хүйтэн хөндий байдал бусадтай харилцахад нь хана болж байдаг бололтой. Тийм хүний хүрээлэлдээ нөлөөлөх байдал эерэг биш гэдэг нь тодорхой. тийм хүнээс жинхэнэ хайрын халуун илчийг мэдрэнэ гэж үгүй. Гэхдээ хэнтэй учирч, юу мэдрэхээс цаашдын бүх амьдрал энэ хэвээрээ байх уу, өөрчлөгдөх үү гэдэг нь хамаарна.&lt;br /&gt;Хатуу сэтгэлтнүүдэд хамгийн хэрэгтэй зүйл бол хайрын мэдрэмж.&lt;br /&gt;Эргэцүүллийнхээ төгсгөлд миний дотоод хүний дуу хоолойг сонсон буй танд зориулж нэгэн түүхийг өгүүлье.&lt;br /&gt;&lt;&lt;Харахад ямарч өө сэвгүй, сайхан зүрхтэй нэгэн залуу байжээ. Тэр залуу өөрийнхөө зүрхийг хамгаас үзэсгэлэнтэй гэж бодсон учраас хүмүүсийг дуудаад зүрхээ харуулж гэнэ.  - Хүмүүсээ миний зүрхийг хараач. Хамгийн үзэсгэлэнтэй зүрх надад байна гэх түүнийг бүчсэн олон үнэхээр өө сэвгүй, цэвэрхэн гоёмсог харагдах түүний зүрхийг бахдан биширнэ. Учир нь бусад хүмүүсийн зүрх ямар нэг шарх, сорвитой байх аж. Гэтэл олны дундаас нэгэн настан гарч ирээд:  - Хүү минь миний зүрхийг хар. Миний зүрх чинийхээс үзэсгэлэнтэй, хамгийн сайхан нь гэжээ. Настангийн зүрхийг харвал нүд халтирмаар... Дэндүү их шарх, сорви, нөхөөс, онгорхой, цоорхой... Залуу эгдүүцэж: - Та юу ярина вэ? Таны зүрх хүн харахын аргагүй муухай юм гэжээ. Харин настан хариуд нь:  - Чиний зүрх харахад гоёмсог ч хатуу, хүйтэн байна. Харин би маш олон хүнийг хайрлахдаа зүрхнээсээ таслаж өгдөг учраас миний зүрх онгорхой, цоорхой байгаа юм. Энэ олон нөхөөсүүд бол хүмүүсийн намайг хайрлаж өгсөн зүрхний хэсгүүд. Би бусдыг хайрлаж, бусдаар хайрлуулж зүрхээ чимдэг. Одоогоор миний зүрх зарим хэсэгтээ онгорхой байгаа ч энэ цоорхойг нөхөх зүрхнүүд байгаа гэдэгт би итгэдэг гэв. Настангийн яриаг сонсож зогссон залуугийн зүрх шимширэв. Хайр түүний хатуурсан зүрхийг зөөлрүүлэхэд хэсгийг тасалж аваад настангийн зүрхний онгорхойг бөглөж өглөө. Хариуд нь настан ч мөн түүний зүрхийг өөрийнхөө зүрхний нэгээхэн хэсгээр нөхөж өгөв. Хэдийгээр нөхөөс яг таг таараагүй ч мөнөөх залуугийн зүрх урьдынхаасаа илүү үзэсгэлэнтэй болжээ.&gt;&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Бүх үзэсгэлэнтэй зүрхнүүдэд зориулав.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-7530297612954764985?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/7530297612954764985/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_14.html#comment-form' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7530297612954764985'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7530297612954764985'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post_14.html' title='Зүрхний гоо сайхан'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8VlBatOGTI/AAAAAAAAACY/Yv4DZYlqPAU/s72-c/heart+stabbed+broken+break-thumb.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-7232543333809607380</id><published>2010-04-13T12:35:00.004+09:30</published><updated>2010-04-13T12:52:46.544+09:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Яруу найраг'/><title type='text'>Чамайг би мэддэг гэж үү?</title><content type='html'>Үе тэнгийн охиндоо сайн болчихоод&lt;br /&gt;Үнэн сэтгэлээ илчилж үдшийн болзоонд уриагүй ч &lt;br /&gt;Хичнээн удаан хүлээхээ мэдэхгүй хэрнээ&lt;br /&gt;Хэзээ мөдгүй ирнэ гэсэн итгэлээр &lt;br /&gt;Үд дундаас үдшийн бүрий болтол &lt;br /&gt;Үүдийг нь сахин тэвчээртэй хүлээж зогсдог&lt;br /&gt;Чамайг би мэднэ &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Үдэш оройхон түүнийг ирэхэд  &lt;br /&gt;Царайг нь харчихаад явлаа гэдэг &lt;br /&gt;Удаах өдөр нь уулзмаар байсан ч&lt;br /&gt;Урьдчилж түүнтэй цаг болздоггүй&lt;br /&gt;Хүрээд ирэх нь тодорхой гэсэн шиг &lt;br /&gt;Хүлээж зогсохдоо жаргалтай байдаг&lt;br /&gt;Чамайг би мэднэ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Хайрлая гэж хайрласан түүнийгээ &lt;br /&gt;Харуулдаж, хүлээсээр дасгаж орхисон &lt;br /&gt;Хэл үггүй харцаараа ойлголцоод &lt;br /&gt;Хайраа цэцэглүүлж амьдрал зохиосон&lt;br /&gt;Ханилж суугаад жаргаана гэж &lt;br /&gt;Хонгор түүндээ амлалт өгсөн&lt;br /&gt;Чамайг би мэднэ&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;За боллоо гэсэн шиг чи нэг л өөр&lt;br /&gt;Зорьсондоо хүрээд санаа чинь амарчихвуу&lt;br /&gt;Заяаны ханиа сонгоод л болоо гэж үү?&lt;br /&gt;Зогсолтгүй эргэх хүрд зогсчоогүй байлтай&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Амьдрал үргэлжилж, өдөр хоног өнгөрсөөр&lt;br /&gt;Амрагийн сэтгэл ганцаардаж, халамж хайр үгүйлсээр&lt;br /&gt;Аяа чиний хайрласан сэтгэл хаа байна вэ?&lt;br /&gt;Алив нээгээч зүрхийг чинь мэдэрье.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Мэдэхгүй байна, би чамайг мэдрэхгүй байна&lt;br /&gt;Миний дэргэд чи ойр байгаа ч нэг л хол санагдах юм&lt;br /&gt;Ханан хэрэм бидний дунд байгаад байна нураацгаая&lt;br /&gt;Халуун хайрын илчээрээ намайг төөнөөч, би ч бас...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-7232543333809607380?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/7232543333809607380/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post.html#comment-form' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7232543333809607380'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7232543333809607380'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/04/blog-post.html' title='Чамайг би мэддэг гэж үү?'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1480332999469302199</id><published>2010-03-12T10:30:00.005+10:30</published><updated>2010-03-12T10:43:20.629+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Яруу найраг'/><title type='text'>Заримдаа би...</title><content type='html'>Өдөр бүр зэрэгцэн суугаад ажилладаг&lt;br /&gt;            Өөрт байгаа бүхнээрээ бие биесээ дэмждэг&lt;br /&gt;            Инээвэл хамтдаа баярлан хөгждөг&lt;br /&gt;            Уйтай үед гунигаа хуваалцдаг&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Хөөрхөн найздаа БАЯРЛАЛАА гээд дараах шүлгийг зориулав.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;     Заримдаа би хүсэл тэмүүллээс залхдаг&lt;br /&gt;     Замын араншин, явуулын салхинаас шантардаг&lt;br /&gt;     Уйдаж болох бүхэнтэй эрт танилцахаас айдаг&lt;br /&gt;     Уруулын будаг, оо энгэсэгт нүүрээ тушаахаас гэрэвшдэг&lt;br /&gt;     Уучлуулах хэрэг хийн, уйлж гуймаар бодогддог... &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Заримдаа надад цөхөрмөөр уйтай санагддаг&lt;br /&gt;Хайрлах, дурлах, сэтгэл догдлох&lt;br /&gt;Хагацах, учрах, хардах, хардуулахаас ангид&lt;br /&gt;Цөлийн дунд төөрсөн хар салхи мэт&lt;br /&gt;Цаг хугацаа дэндүү удаан араас минь гэлдэрдэг&lt;br /&gt;Заримдаа би тэгэхээс тэгэх гэж зөрсөндөө гэмшдэг&lt;br /&gt;Захидал ирэх тоолон яарсандаа хуруу минь чичирдэг&lt;br /&gt;Өглөө болгон тольдохоос бишүүрхдэг&lt;br /&gt;Өтөлж байгаагаа мэдрэхээс зугтдаг&lt;br /&gt;Хөнгөн зугаа, шунал хүсэлдээ шартаж&lt;br /&gt;Хүрч болох оргилын зүг мацан, чулуу мэт бэлд нь ойчиж&lt;br /&gt;Заримдаа би...&lt;br /&gt;                                           Р.Эмүжин&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1480332999469302199?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1480332999469302199/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1480332999469302199'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1480332999469302199'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html' title='Заримдаа би...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-7384948222099092273</id><published>2010-02-11T11:29:00.006+10:30</published><updated>2010-02-11T12:14:26.984+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Яруу найраг'/><title type='text'>Залуус дүү нартаа хүргэх шүлэг</title><content type='html'>О.Дашбалбар&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Үзээд өнгөрөх амьдралыг мөнхийн юм шиг бодож&lt;br /&gt;Үдлээд буцах хорвоог үүрдийн юм шиг сэтгэж&lt;br /&gt;Залуу, идэр насаа хөгшрөхгүй юм шиг санаж&lt;br /&gt;Замба тивийн элгэн дээр туйлж яваа дүү минь!&lt;br /&gt;Өнгө алаг энэ хорвоо дээр&lt;br /&gt;Өөрийн сайндаа чи төрөөгүй!&lt;br /&gt;Өдөр өдрийн нарыг үзэж, тэнгэрийг харах&lt;br /&gt;Өндөр их тавилан хайрласан аав, ээждээ баярла! &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Үдшийн цэнгээний газар согтуу юм шиг дарвиж&lt;br /&gt;Үеийн хонгор бүсгүйтэй мансууран цэнгэж явахад&lt;br /&gt;Насан буурал ээж чинь үнээний дэлэн шувтарч&lt;br /&gt;Намрын хүйтэн шөнө зэлэн дээр жихүүцэж суугаа!&lt;br /&gt;Амтат бяслаг, хуруу зузаан өрмийг&lt;br /&gt;Амьхандаа чамд л хадгалж, замын унаа хүлээнэ.&lt;br /&gt;Өр авлага нэхэхгүй эхийн сэтгэлийг хүүхнүүд орлохгүй ээ&lt;br /&gt;Өвөл болохоос урьтаж ээждээ нэг очоорой!&lt;br /&gt;Эгэмний чинь яс хугарахад аавын тань цээж өвдөж&lt;br /&gt;Эдгэртэл нь адилхан шархтай явдаг шүү...&lt;br /&gt;Ширхэг ширхэгээр цайсан үс нь чамайг хүлээсэн хоногуудын тоо&lt;br /&gt;Шинэ цаснаас урьтаж аавдаа нэг очоорой!&lt;br /&gt;Өвлийн шөнө талд яваа аавыгаа үе үе санаарай,&lt;br /&gt;Өөрөө чи дулаан хөнжилд хэвтэж буйдаа гэмшээрэй!&lt;br /&gt;Зуун олон хоног хөдөлж, олж хураасан бүхнээ&lt;br /&gt;Зарж үрж бөөн бөөнөөр нь чамд л харамгүй илгээх юм&lt;br /&gt;Зоогийн газар чи түүнийг нь шар айраг болгож&lt;br /&gt;Зовж амьдарсан эцгийнхээ хөлсийг уух хэрэггүй!&lt;br /&gt;Энд чи буруутаж явахад эцгийн чинь нэр доргино&lt;br /&gt;Эрдэнэт буурлаа хайрлаагүй бол, эх орноо хайрлах ч юу л бол?!&lt;br /&gt;Амьдрал туршдаа хайрлаж явах аав гэдэг хүн&lt;br /&gt;Алтан нар шиг ганцхан юм шүү!&lt;br /&gt;Үр хүүхэд төрлөө гэж баярлан явах цагтаа&lt;br /&gt;Үсэн буурал өтгөсийг хаа нэгтээ нутаглуулж буйг санаарай!&lt;br /&gt;Хоног өдрүүдийн жаргалтай үедээ ч, дүү минь&lt;br /&gt;Хорвоогийн юм бүхэнд эцэс буйг санаарай!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Орчлонгийн шуугиан, амьтан хүний хэл ам,&lt;br /&gt;Орон хотын утаа униараас холдож&lt;br /&gt;Аян замын тоосоо гүвээд&lt;br /&gt;Аавынхаа гэрийн босгыг алхаж нэг үзээрэй!&lt;br /&gt;Эргэнэгийн тэндээс хувин сав хангинуулж&lt;br /&gt;Ээж чинь "хүү минь" гэсээр босож ирнэ.&lt;br /&gt;Амсар дүүрэн цайтай гангар шаазангаа алдаж&lt;br /&gt;Азай буурал хөгшин яахаа мэдэхгүй сандчина.&lt;br /&gt;Аав чинь гэрийн хойморт Алтайн уул шиг ханхайж&lt;br /&gt;Алив нэгэнд барьц алдахгүй уужуу тайван сууна.&lt;br /&gt;Манан нэвтлэх од шиг нүд нь гялалзаж&lt;br /&gt;Малгайгаа өмсөж, нударгаа засаж, ирж үнсүүлэхийг чинь хүлээнэ.&lt;br /&gt;Төрсөн гэр чинь дулаахан, галын илчинд чи нозоорч&lt;br /&gt;Төгөлдөр орчлонгийн диваажин эцгийн гэр болохыг чи мэдэрнэ.&lt;br /&gt;Морьд үүрсэх хээр талдаа аргалын утаа үнэрлэж&lt;br /&gt;Модон тагштай өрөм идэж, ээжийнхээ гараас цай ууна&lt;br /&gt;Тансаг сайхныг нь бишрэн орчлон ертөнцөөр хэрэн явлаа ч&lt;br /&gt;Тал нутагт наран мандаж, гэрийн цэнхэр утаа суунаглаж,&lt;br /&gt;Хуйлран давхих зээрийн сүрэг толгод дамжихаас илүү сайхныг&lt;br /&gt;Хурмастын доор үзээгүйгээ мэдэрнэ чи...&lt;br /&gt;"Моод" хөөсөн хотын ганган хүүхнээс илүүгээр чи&lt;br /&gt;Монгол дээлтэй хөдөөгийн бор бүсгүйг хайрлана&lt;br /&gt;Өвгөн хорвоод зуун жил амьдрахгүй хогшил хураагчаас&lt;br /&gt;Өвлийн шөнө моддыг өрөвддөг аавыгаа илүү ойлгоно чи!&lt;br /&gt;Харь холын шуугиант хот, неоны гэрэл, машины чимээнээс илүү&lt;br /&gt;Харгуй зам, булаг шанд, хоттой хонио илүү ойлгоно чи&lt;br /&gt;Ухаан балартам тачигнасан эстрад хөгжмийн чимээнээс илүү&lt;br /&gt;Учирлаж аргадсан ардын дуундаа дасна чи&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Дээдийн номтой мэргэдийг эрж дэлхийгээр тэнэх хэрэггүй&lt;br /&gt;Дэргэдээ байгаа суут ухаантныг дэндүү ойшоолгүй явснаа бод!&lt;br /&gt;Ариун үнэн, зовлон бэрх, хайр ухааны&lt;br /&gt;Амин голд нэвтэрсэн мэргэд&lt;br /&gt;Аав, ээж хоёр чинь юм шүү!&lt;br /&gt;Амьдрал тэднийг гүн ухаанд сургаж&lt;br /&gt;Адгийн муу амьтныг ч өршөөх аугаа их сэтгэлтэй болгожээ.&lt;br /&gt;Ачит ээждээ алчуур аваачих хэрэггүй&lt;br /&gt;Аавдаа шил юм өгөх хэрэггүй,&lt;br /&gt;Айлын хүүхэд хуурах хэдэн чихэр ч хэрэггүй&lt;br /&gt;Аль алинаар нь тэд дутаагүй!&lt;br /&gt;Эрт цагт гэрээсээ гарсан "өөрийгөө" л&lt;br /&gt;Ээж, аав хоёртоо хүргэж өг!&lt;br /&gt;Эрийн цээнд хүрсэн чамайг харахаас илүү&lt;br /&gt;Эрхэм бэлэг хөгшчүүлд үгүй ээ!&lt;br /&gt;Учир мэдэхгүй нялх багадаа ч&lt;br /&gt;Ухаан суусан идэр насандаа ч&lt;br /&gt;Уул овоо шиг л юмыг ах нь&lt;br /&gt;Улс амьтанд амлаж явлаа&lt;br /&gt;Асарч тэтгэсэн ээж аавынхаа&lt;br /&gt;Ачийг нэг мөсөн хариулж&lt;br /&gt;Амтатыг идүүлж, өнгөтийг өмсгөж&lt;br /&gt;Алтан аяганаас ус уулгахын дайтай&lt;br /&gt;Андуурч эндүүрч явлаа.&lt;br /&gt;Одоо л ээж аавыгаа жаргаая гэтэл&lt;br /&gt;Орчлонгийн тоглоом даанч хатуу...!&lt;br /&gt;Алба ажлын эрхээр алс газар одоод&lt;br /&gt;Аян замыг хороосоор яаран яарсаар ирэхэд&lt;br /&gt;Аав минь энэ хорвоогоос явчихсан байлаа&lt;br /&gt;"Хүүтэйгээ л нэг уулзмаар байна даа"гэж ээжид минь хэлсэн гэдэг&lt;br /&gt;Хүслийн сүүлч нь ганцхан энэ л байсан юм шүү&lt;br /&gt;Чи зэмлэл хүлээж зэргийн нөхөддөө орхигдож болно&lt;br /&gt;Чи зээрийн янзага шиг хөөрхөн бүсгүйдээ хаягдаж болно&lt;br /&gt;Харин аав, ээж чинь сэрүүн тунгалаг байж&lt;br /&gt;Харьж ирэхийг чинь хүлээхээс илүү жаргалыг&lt;br /&gt;Хамаг орчлонгоос хайж эрэвч олохгүй...&lt;br /&gt;Алдааг минь та нар бүү давтацгаа!&lt;br /&gt;Аав, ээжийгээ амьдад нь амжиж баярлуулцгаа!&lt;br /&gt;Алтан дэлхийд үүнээс илүү гавъяаг ах нь мэдэхгүй ээ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Үзээд өнгөрөх амьдралыг мөнхийн юм шиг бодож&lt;br /&gt;Үдлээд буцах хорвоог үүрдийн юм шиг сэтгэж&lt;br /&gt;Залуу, идэр насаа хөгшрөхгүй юм шиг санаж&lt;br /&gt;Замба тивийн элгэн дээр туйлж яваа дүү минь&lt;br /&gt;Өнгө алаг хорвоо дээр&lt;br /&gt;Өөрийн сайндаа чи төрөөгүй&lt;br /&gt;Өдөр өдрийн нарыг үзэж, тэнгэрийг харах&lt;br /&gt;Өндөр их тавилан хайрласан аав, ээждээ баярла!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-7384948222099092273?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/7384948222099092273/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/02/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7384948222099092273'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/7384948222099092273'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/02/blog-post.html' title='Залуус дүү нартаа хүргэх шүлэг'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1814155454818250710</id><published>2010-01-27T12:34:00.007+10:30</published><updated>2010-02-11T12:03:23.561+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Мөрөөдөл</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Та мөрөөдөх дуртай юу? Мөрөөдөл гэж юу вэ? Мөрөөдөл хэрхэн, хаанаас бий болж, таныг хааш нь хөтөлдөг вэ? Та мөрөөдөл биелдэг гэдэгт итгэдэг үү?&lt;br /&gt;Би бага байхаасаа л аливааг эргэцүүлэн бодох, хүсэж мөрөөдөх дуртай хүүхэд байсан. Миний бодлоор мөрөөдөл гэдэг хөрсөн дээр үр цацагдахтай адил бий болдог зүйл. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Хөрсөнд цацагдсан үрний ирээдүй хоёр салаа замаас эхэлдэг. Хөрсний чийглэг байдал, мөн чанар, нарны гэрлийн тусгал нь үр өсөж төлжих үү, хатаж хорчийх уу? гэдэгт онцгой үүрэг гүйцэтгэнэ. Хэрэв хөрсний бүтэц, мөн чанар тухайн төрлийн үр төлжин ургах нөхцлийг өчүүхэн төдий бүрдүүлж чадахгүй бол ямар ч ирээдүй байхгүй. Харин жоохон ч гэсэн боломж байвал үр төлжин ургаж, хэлбэр дүрсээ өөрчлөн, тэрүүхэндээ бэрх замыг туулан байж соёолох болно. Зарим нэг нь дэндүү хурдан, ямар нэг саадгүйгээр соёолох нь бий.  Гэвч дөнгөж соёолон буй ургамал бүрт сайхан ирээдүй бий эсэх нь тодорхойгүй. Бяцхан соёогоо хөрсөн дэр цухуйлган буй ургамалд олон хүчин зүйл нөлөөлнө.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;&lt;&lt;Тариачин үр суулгахаар гарчээ. Түүнийг үрээ цацахад зарим нь зам хавиар унав. Тэгээд хүмүүсийн хөлд гишгэгджээ. Огторгуйн шувууд тэдгээрийг идчихэв. Зарим үр нь чулуурхаг хөрсөнд унав. Тэнд нь чийггүй тул соёолоод л хатчихав. Зарим үр нь хогийн ургамлын дунд унав. Хогийн ургамал буудайн үртэй зэрэг ургаж, тэднийг барьчихаж. Зарим үр нь сайн хөрсөнд унаж, ургаад, зуу дахин илүү ургац өгчээ (Лук 8:5-8)&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Мэдээллийн эрин зуунд сонин, сэтгүүл, зурагт, радио, интернэт гэх мэт олон төрлийн эх үүсвэрээр маш их мэдээлэл цацагдаж байдаг. Түүнээс гадна найз нөхөд, гэр бүл, хамт олноосоо маш их мэдээллийг дам дамаа авч байдаг. Тэр их орон зайд цацагдаж буй мэдээллүүдээс хэрэгтэй нь ч бий, хэнд ч хэрэггүй мэт мэдээллүүд ч бий. Тэдгээр мэдээлэл нь тариан талбайд цацагдаж буй үр юм. Харин тариан талбай нь хүний оюун бодол. Мэдээлэл бидэнд ирэхэд бид өөрт таалагдсан зүйлийг илүү их сонирхож эхлэх үед мөрөөдөл бий болно. Хүн мөрөөдлөө анхаарч, тордох тусам мөрөөдөл томорсоор, заримдаа амьдралын зорилго болох нь  ч бий. Тэгэхээр таны мөрөөдлийн эх сурвалж болсон мэдээлэл , өөр хэн нэгний хувьд хэрэггүй мэдээлэл ч байж болно. Зарим нэг нь шинэ мэдээллийг хүлээн аваад нэг мөрөөдлөө орхин огт өөр зүйлийг мөрөөдөж эхлэх нь цөөнгүй.&lt;br /&gt;Мөрөөдлийг зүрхэндээ тээсэн хүн мөрөөдөнө, мөрөөдөлдөө умбана, бараг үнэн юм шиг, бодитоор болж байгаа мэт мөрөөдлөө ургуулан бодож, өсгөж томруулна. Ийнхүү бидний мөрөөдлийн ертөнц бүтээгдсээр байдаг. Сайхан, дэндүү сайхан. Тэгэхээр &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;мөрөөдөл хүнийг баясгаж, цааш амьдрах урмыг өгдөг гэрэл гэгээтэй зүйл&lt;/span&gt; юм.&lt;br /&gt;Мөрөөдлөө алдсан, мөрөөдөх зүйлгүй болсон тэр мөчөөс эхлэн бидний амьдралд харанхуйн сүүдэр үүрээ засдаг. Амьдрал утга учиргүй мэт санагдаж цаашаа алхах хүсэлгүй, амьдрах итгэлгүй болно. Ийм үед хүмүүс яахаа мэдэхээ байж, зүрхнийхээ гүнээс ямар нэг зүйлийг эрэн хайдаг. Магадгүй зарим нэг нь мансуурлыг сонгож байхад, зарим нэг нь амьдралын утга учрын тухай эргэцүүлэл, гүн ухааныг илүү сонирхож эхэлнэ.&lt;br /&gt;Миний хувьд нэгэн цагт дэндүү сайхан мөрөөдлүүд дунд умбаж байсан ч сүүлийн үед мөрөөдлүүд маань хий хоосон ч юм шиг санагдаж, жинхэнэ утга учраа алдаж эхэлсэн.&lt;br /&gt;Харин одоо би дахин нэг мөрөөдлөөр жигүүр хийн амьдарч байна. Энэ бол амьдралын утга учрын тухай, жинхэнэ үнэний тухай эрэн сурвалжилж, хий хоосон хийгээд бодит зүйлсийн ялгааг олж, хий хоосны төлөө биш, харин бодитоор орших зүйлийн төлөө амьдрах гэсэн мөрөөдөл.&lt;br /&gt;Энэ дэлхий дээр мөнгө зарцуулах шаардлагагүй цөөхөн зүйлсийн нэг бол мөрөөдөл юм шүү. Мөрөөдлийн тухай энэхүү эргэцүүллийг минь таалан уншигч Та ч бас мөрөөдөж, мөрөөдлөөрөө жигүүрлэн амьдраарай. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1814155454818250710?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1814155454818250710/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1814155454818250710'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1814155454818250710'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_27.html' title='Мөрөөдөл'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-2522433716450758570</id><published>2010-01-25T11:54:00.014+10:30</published><updated>2010-02-11T12:08:04.600+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Урам хайрласан үгийн хүч</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;"ҮГ&lt;/span&gt; бол хоёр талдаа иртэй хурц илд юм" гэж бичсэн байдаг. Үнэхээр хүний амнаас гарч буй үг бүрт хүч бий. Ганц хоёрхон үгээр хүнийг алж ч болно, амьдруулж ч болно гэж ярьдаг нь үүнтэй холбоотой. Түүнчлэн хүний амнаас гарах үгний тухай "Хүн амандаа орж байгаа зүйлээс бус харин амнаасаа гарч буй зүйлээс болж бузартдаг" гэж маш агуу Нэгэн хүн сургасан байдаг. Энэ нь бохир гараараа, бохирдсон зүйл идсэн байлаа ч их л удаж гэдэс нь өвдөж эвгүйрхэнэ, харин бузар, хорон үгс амнаасаа гаргаж буй хүн хэлсэн үгнээсээ болж ямар ч толбо арилгагчаар арилгаж, эм уугаад намдааж боломгүйгээр бузартаж болно гэсэн утгатай. Тиймээс ам, хэл гэдэг дэндүү их хариуцлагыг араасаа дагуулдаг аж. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Бидний амнаас өдөр бүр гардаг үгс хичнээн төрлийн утга агуулгатай хийгээд ид шидтэй байдаг бол? Та өөрийн амнаас гарч буй үгээрээ өдөр бүр ядаж нэг хүнийг амьдруулж, нэг хүнд урам хайрлаж чаддаг уу?&lt;br /&gt;Хүн гэдэг сэтгэлийн амьтан болохоор чихээрээ сонсож, зүрхэндээ итгэдэг. Тиймээс урмын үг хүн бүрт, өдөр бүр идэх хоол хэрэгтэйн адил хэрэгцээтэй зүйл.&lt;br /&gt;Энд би Эмпатти төвөөс эрхлэн гаргасан сэтгүүлээс уншсан өгүүллийг толилуулъя.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153);"&gt;Зорилгодоо хүрсэн мэлхий&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 153, 255);"&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153);"&gt;Нэгэн өдөр мэлхийний тэмцээн болжээ. Их өндөр цамхагийн оройд уралдаж гарах тэмцээн. Маш олон мэлхий болон найз нөхөд нь цуглажээ. Ингээд уралдаан эхэллээ. Үзэж буй мэлхийнүүд, уралдагчдаас хэн нь ч цамхагийн оройд гарч чадна гэж үнэхээр бодохгүй байлаа. Бүгд л “Гарч чадахгүй байхаа даа” гэцгээж байв. Уралдаанд оролцож буй мэлхийнүүд оргилд гарч чадахгүй нь гэсээр нэг нэгээрээ бууж эхэллээ. Үзэж буй мэлхийнүүд “Хөөрхий амьтад, тэд хэзээ ч гарч чадахгүй нь дээ” гэж хашгирцгааж байв. Эцэст нь ганцхан мэлхий цамхагийн хана өөд авирсаар оройд нь гарч чаджээ. Бусад нь түүнийг яаж ингэж чадсаныг нь гайхав. Хэн нэгэн тэр мэлхийнд ойртон “Чи яаж чадаваа?” гэж асуужээ. Гэтэл нөгөө цамхаг дээр гарч чадсан мэлхий таг дүлий байжээ&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Энэ өгүүлэлд гарч буй &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;мэлхий нь бусдынхаа зоригийг мохоосон тэдгээр үгсийг сонсоогүй учраас л амжилтанд хүрсэн аж. Бусад мэлхий түүнээс юугаарч дутахааргүй чадалтай байсан боловч ҮГ тэднийг амжилтанд хүрэхэд саад болсон байгаа юм. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Бас нэгэн жишээг харъя.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153);"&gt;Тахиа болсон бүргэд...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153);"&gt;Бүргэдийн дэгдээхий санамсаргүй тахианы дэгдээхийнүүдийн дунд уначихжээ. Өөрийгөө тэдэнтэй адилхан гэж бодоод тахианы дэгдээхий мэт аашилдаг байв. Тэдэн шиг донгодож, идэх зүйл хайн гүйдэг байлаа. Нэгэн өдөр тэнгэрт нисэн буй бүргэдийг олж харжээ. “Ямар гайхамшигтай шувуу вэ? Ямар их өндөрт нисэж байна вэ? Би ч бас энэ шувуу шиг нисэж чаддаг сан бол түүн шиг халин дүүлэх сэн” гэж өгүүлэхэд нь дэргэд нь байсан дэгдээхийнүүд “Бид нар чинь дэгдээхий шүү дээ. Битгий хоосон мөрөөдөөд бай. Тэр чинь бүргэд. Чи түүн шиг нисэж чадахгүй” гэцгээв.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 153, 153);"&gt;Бүргэдийн дэгдээхий маш их гуниглажээ. Хэн нэгэн түүнийг бүргэд болохыг нь хэлж, итгүүлэх хэрэгтэй байлаа. Гэвч хэн ч түүнд ингэж хэлээгүй тул амьдралынхаа төгсгөл хүртэл тахиа шиг амьдарчээ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Энэ өгүүлэлд гарч буй бүргэдийн дэгдээхий мэт чадалтай, чадвартай, сэргэлэн цовоо залуус, хүмүүс бидний эргэн тойронд таны, миний хэлэх ганцхан урмын үгээр дутаж хичнээн өрөвдөлтэй амьдарч байгааг таахад бэрх. Тэдний нэг нь та ч байж мэднэ. Би ч юм билүү. Хэрэв танд урам хэрэгтэй бол бусдад эхлээд өгч сураарай. Би ч бас...&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;Хүмүүсээ бие биедээ урам хайрла&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"&gt;Хүсэл сэтгэл догдлуулсан халуун дулаан үг хайрла!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-2522433716450758570?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/2522433716450758570/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2522433716450758570'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2522433716450758570'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_25.html' title='Урам хайрласан үгийн хүч'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-247421043660067218</id><published>2010-01-21T17:39:00.022+10:30</published><updated>2010-02-11T12:08:29.720+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Амьдралын тухай эргэцүүлэл - 1</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Өөрийнхөө ирээдүйг тов тодорхой мэддэг нэг ч хүн байхгүй. Өнөөдөр амьд байгаа хүн маргааш, нөгөөдөр амьд байх эсэх нь тодорхойгүй. Бид бүгд л урсгалаараа амьдарсаар байдаг. Учир нь маргааш гэдэг өдөр бидний хувьд үргэлж ирэх юм шиг санаж, энэ талаар юу ч бодолгүй амьдардаг гэсэн үг.&lt;br /&gt;Миний хувьд мөн адил өдөр хоногийг гэр-ажил-гэр-ажил... гэсэн товч бөгөөд тодорхой маршруттайгаар өнгөрүүлдэг. Хамаатан садан, найз нөхдийнхөөрөө орж гарах нь тун ховор. Найз нөхөдтэйгөө хааяа нэг хэн нэгний төрсөн өдөр, тэмдэглэлт өдрийг тохиолдуулан шалтаг гаргаж уулздаг ч хамаатан, садныдаа мэнд мэдэж очих нь бараг үгүй. Осолдохгүй л цагаан сараар ах, дүүгийнхээрээ айлчлан очиж мэнд мэдэж, царайгаа харуулдаг. &lt;span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;"&gt;Үнэндээ бид амьдрахын тулд ажиллаж байгаа биш, ажлынхаа заваар амьдраад байгаа юм шиг. &lt;/span&gt; &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Эцэг&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;Түүнийг гэртээ ядарч, сульдаад ирэхэд 5 настай хүү нь хаалган дээрээ зогсоод хүлээж байлаа. Хүү нь түүнээс “Ааваа, та нэг цагт хэр их мөнгө олдог вэ?” гэж асуужээ. Тэрээр “Энэ чамд хамаагүй” гэж уцаарлан хэллээ. Хүү нь “Гэхдээ ааваа, үнэхээр мэдмээр байна” гэж шалав. “За яахав, 20 доллар олдог” хэмээн хариуллаа. Гэтэл хүү нь “Та тэгвэл надад 10 доллар өгөөч” гэх нь тэр. Аав нь учиргүй уурлаж “Чиний хэрэгтэй хэрэггүй тоглоом, янз бүрийн зүйлд зориулах илүү мөнгө алга. Өрөөндөө ороод, хаалгаа хаа” гэжээ.Хүү чимээгүйхэн өрөөндөө ороод, хаалгаа хаав. Аав ч ууртайгаар “Энэ хүүхэд яаж ийм зүйлийг зоригтой асууж байна аа?” гэж боджээ. Нэг цагийн дараа тэрээр хүүдээ уурлаад мөнгөөр яах гэж байсныг нь асуугаагүйгээ саналаа. Магадгүй үнэхээр чухал байсан ч юм билүү. Хүүгийнхээ өрөөнд ороод, орондоо хэвтэж байгаа хүүгээсээ “Унтаж байгаа юм уу?” гэж асуулаа. Хүү нь үгүй гэж хариулахад “Май энэ 10 долларыг ав. Түрүүн муухай аашилсныг минь уучлаарай, өнөөдөр их хүнд өдөр байлаа” гэжээ.Хүү нь баяртайгаар үсрэн босоод “Баярлалаа ааваа” гээд орон доороосоо бутархай мөнгө хадгалдаг хайрцгаа гарган, аавыгаа царайчлан хараад мөнгөө удаан гэгч нь тоолов. Аав нь мөн л уурлаж “Чамд мөнгө байсаар байтал яагаад надаас мөнгө авч байгаа юм бэ? Чиний тоглоомонд оролцох зав надад байхгүй” гэж хэлэхэд хүү нь “Ааваа би тантай нэг цаг хамт баймаар байна. Энэ 20$-оор таны нэг цагийг авч болох уу?” гэжээ.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;(Эмпатти төвөөс...)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Өөрийнхөө хамгийн ойр дотны, хайртай хүмүүс болох гэр бүлийнхэндээ, эхнэр/нөхөртөө, хүүхдүүддээ цаг гаргаж чадахгүй ажлын морь мал мэт ажлаас өөрийг мэдэхгүй, мэдрэхгүй амьдрах нь ямар ч утга учиргүй. Ажил, амьдралаа зохицуулах хэрэгтэй гэж ярьдаг ч тэр болгон бидний хүссэнээр зохицуулагдана гэж үгүй. Таныг хийхгүй гэвэл өөр хэн нэгэн тэр ажлыг хийх гээд л хүлээж байдаг. Дээрээс тийм л зарчим баримталж, хүмүүсийг хөдөлгөнө, зүтгүүлнэ. За яахав энэ ажлын ард гарчихвал дараа нь хүүхдүүдтэйгээ хамт байх цаг гаргана даа, ийм ч зүйлийг амжуулж, тийм ч зүйлийг хийнэ гэж төлөвлөж, тэрхэн үед сэтгэлээ хуураад л өнгөрдөг. Гэтэл маргааш би хүүхэдтэйгээ тоглоно, маргааш би ээжтэйгээ очиж уулзана гэх мэтээр хэзээ таны амьдрал дуусахыг мэдэхгүйгээр өдөр хоногийг өнгөрүүлж байтал нэг мэдэхэд хамгийн чухал зүйлээ хийж амжилгүй хадан гэртээ очих болно. Залуу ч бай, нас ахисан ч бай бид хэзээ энэ дэлхийг орхин явахаа мэдэхгүй. Хамаг ажлаа хаяад хайртай хүмүүстэйгээ байхыг сонговол ажилгүй болох эрсдэлтэй.&lt;br /&gt;Азийн хөгжлийн банкны захиалгаар 2009 онд хийгдсэн "Ядуурлыг оролцооны аргаар үнэлэх нь" сэдэвт судалгаагаар хүмүүс ажилгүй, орлогогүй учраас л ядуу байна гэсэн үр дүн гарчээ. &lt;span style="color: rgb(51, 102, 102);"&gt;&lt;&lt;Судалгаанд хоёулаа ажилтай байснаа нэг сонгуулийн үр дүнгээс хамаараад дүүрэгт хэн нэгэн даргын нарийн бичиг ажилтай эхнэр, хэн нэгний жолооч ажилтай нөхөр нэгэн зэрэг ажлаас халагдсанаар өрхийн орлого "0" зааж байгаа нэгэн өрхийн талаар мэдээлэл цуглуулагджээ. Угийн доогуур албан тушаалтай, багахан цалинтай байсан гэр бүлийн 2 гэнэт ажилгүй болцгоосон нь тэр өрхийн амьжиргааг дундаж түвшнээс нэг шат доошилж ядуучуудын эгнээнд шилжих гол хөшүүрэг болсон байна. Өөр ажил хайж олно гэдэг хэр баргийн хүний хувьд тийм ч амар бүтэх зүйл биш. Тэд албан бус секторт хувиараа бизнес хийе гэхээр бизнес эхлэх мөнгө байхгүй. Гар дээрээс наймаа хийе, хоол цай хийгээд зах дээр аваачиж заръя гэхээр тийм ажлыг хийж амиа зогоож байгаа хүмүүсийн бүлэг аль хэдийн үүссэн байдаг аж. Тэдний амьжиргаагаа залгуулж буй эх үүсвэрийг булаах гэлээ гэж ад үзэгдэж, бараг зодуулах нь холгүй өнгөрсөн байна.&gt;&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Энэ мэт жишээнээс харахад ажил хийж мөнгө олно гэдэг тун амаргүй. Тэр тусмаа хийж байсан ажлаасаа гарна, халагдана, тэтгэвэрт гарна гэдэг ихэнх өрхүүдийн хувьд, хүмүүсийн хувьд том цохилт болно. Тэтгэвэр, тэтгэмжийн тухай хуулинд хэдийгээр тэтгэврийн насыг уртасгах нэмэлт заалт орсон боловч хувь хүний хүсэлтээр гэсэн үг өгүүлбэр нь амьдрал дээр бараг хэрэгжихгүй. Төрийн албан байгууллагууд 2-3 жилийн өмнөөс тэтгэвэрт гарах хүмүүсийн нэрсийн жагсаалтанд ахмад хүмүүсийнхээ нэрийг оруулчихаад хэзээ дараагийн хүнд зайгаа тавьж өгөхийг нь тэсэн ядан хүлээнэ.&lt;br /&gt;Энэ бүхэн мэдээж  нийгмийн амьдралыг бүхэлд нь харуулж чадахгүй ч ерөнхий дүр зургийг илэрхийлж байгаа.&lt;br /&gt;Монголд үйл ажиллагаа явуулж байгаа нийт компаниудаас ажилчдынхаа ар гэр, нийгмийн асуудлыг нь харж үзэж, анхаарал тавьдаг байгууллага, албан газрын жагсаалтыг гаргана гэвэл нэг нүүр А4 цаас дүүрэхгүй л болов уу.&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Үргэлжлэл бий...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-247421043660067218?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/247421043660067218/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/1.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/247421043660067218'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/247421043660067218'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/1.html' title='Амьдралын тухай эргэцүүлэл - 1'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-3330901044852983438</id><published>2010-01-15T13:03:00.006+10:30</published><updated>2010-02-11T12:08:54.605+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Хамгийн чухлаас нь ...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Емпатти төвөөс эрхлэн гаргадаг "Сургамжит өгүүлэл", "Шинэ ертөнц" гэх мэт сэтгүүлүүдээс гадна гэр бүл, нийгмийн олон асуудлыг хөндөн тавьж, нэгийг бодогдуулж, зөвлөгөө, сургамж авч болохуйц бусад номнууд миний унших дуртай номнуудын нэг хэсэг.&lt;br /&gt;Энд танд хэрэгтэй нэгэн өгүүллийг толилуулъя. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;Том чулуунууд&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Цагийг сайн зөв ашиглах тухай сургалт дамжаа байдаг. Ийм дамжааны нэгэнд, энэ талаар мэргэшсэн багш, ихэнх нь зав чөлөөгүй гүйдэг ажилтай завгүй сурагчидтайгаа туршилт хийх санал тавив.&lt;br /&gt;Ширээн дээр маш том шилэн сав тавьсан байлаа. Дараа нь, нэг уутнаас хэдэн том чулуу гаргав. Энэ чулуунуудаа эвтэйхэн дээр дээрээс нь өрж шилэн дотор байрлуулав. Шилэн дотор чулуу багтахгүй болохоор нь ингэж асуув: “Шилэн сав дүүрэв үү?”&lt;br /&gt;Сурагчид “Тиймээ, дүүрсэн байна” гэж хариулцгаав.&lt;br /&gt;“Дүүрсэн байна гэж үү!” гэж багш хэлээд доош тонгойн ууттай хайрга аван шилэн сав руу хийлээ. Тэгээд шилэн саваа сэгсэртэл хайрганууд том чулуунуудын завсраар орж дүүрэв. Дахиад “Энэ сав дүүрсэн үү?” гэж асуув. Туршилт тэдний санаснаас өөр юм болохыг мэдэрсэн сурагчид; “Үгүй, яг дүүрээгүй байна.” гэцгээв.&lt;br /&gt;“Сайн байна” гэж багш хэлэв.&lt;br /&gt;Ширээн доороос дүүрэн элстэй уут бас гаргаж ирлээ. Элсийг том чулуу, хайрганы дээрээс хийхэд сав бүр битүү дүүрсэн байлаа.&lt;br /&gt;Тэгээд дахин асуув: “Сав дүүрэв үү?” “Үгүй, болоогүй.” гэж ам амандаа шуугилдав.&lt;br /&gt;Багш “Маш сайн байна.” гэлээ. Нэг шанага ус сав руу хийлээ.&lt;br /&gt;Тэгээд асуув; “ Та нар энэ туршилтаас ямар дүгнэлт гаргацгаав?”&lt;br /&gt;Нэгэн сэргэлэн нэгэн сурагч ингэж хариулав.&lt;br /&gt;“Сая үзсэн туршилтаас: Өдөр тутмын хийх ажил их байх хамаагүй, бид хэзээд шинэ ажилд цаг гаргаж болохыг харуулж байна.”&lt;br /&gt;Багш, “Энэ ч бас зөв, гэхдээ миний хувьд гол дүгнэлт бол хэрэв том чулуунуудыг эхэлж хийхгүй бол дараа нь хэзээ ч хийж чадахгүй гэв.”&lt;br /&gt;Тэгээд бүгд өөрөө өөрсдөөсөө асуух хэрэгтэй энэхүү асуултыг тавив.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);"&gt;“Амьдралынхаа том чулуунуудаас алийг нь эхэнд хийдэг вэ? Шилэн саванд эхлээд тэднийг хийдэг үү? Эсвэл шилэн саваа элс ба усаар дүүргээд том чулуунуудаа гадна нь үлдээдэг үү?”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-3330901044852983438?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/3330901044852983438/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3330901044852983438'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/3330901044852983438'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_15.html' title='Хамгийн чухлаас нь ...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-2414625607029425029</id><published>2010-01-14T13:18:00.014+10:30</published><updated>2010-02-11T12:09:23.631+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Сургаалт зүйрлэл'/><title type='text'>Амьдралын хуудас</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span&gt;Хэрэв таны амьдрал ном байсан бол&lt;/span&gt; номын сангийнхаа хаана нь тавих байсан бэ? Түүхэн номын дунд уу, эсвэл гүн ухаан, роман, яруу найраг, өдрийн тэмдэглэлийнхээ дунд тавих уу? Нүдэнд ил газар тавих байсануу эсвэл хичнээн гярхай хүн байлаа ч олж үзэхээргүй газар байлгах уу? Амьдралынхаа номыг байнга унших байсан уу, эсвэл хаа нэгтээ гаргаад, тоосыг нь арчих байсан уу? Аль эсвэл таг мартаад сэтгэлийнхээ хамгийн гүнд &lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S06QUHeinsI/AAAAAAAAABY/z7OoT_K9BNE/s1600-h/books.jpeg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 93px; height: 118px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S06QUHeinsI/AAAAAAAAABY/z7OoT_K9BNE/s320/books.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426433276306955970" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;шидэх байсан уу? Номоо уншихаар аваад дуустал нь унших уу, эсвэл тэр дороо хаагаад орхих уу? Хамгийн гунигтай эсвэл хамгийн аз жаргалтай мөчийг, бүр “Амьдралын анхны” гэсэн гарчигтай хуудсыг тань хүмүүс огт тоож уншихгүй байвал хэр санагдах вэ? Таны хувьд хамгийн хүнд үеийг тань инээж хөхрөн, хамгийн сонирхолтой мөчийг тань ойлголгүй уншиж өнгөрүүлсэн уншигчдад хандан юу хэлэх вэ? &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Номыг агуулгаар нь бус зузаан нимгэнийг нь тооцдог хүмүүс хэчнээн их сэтгэлээр унах болоо? Том жижиг үсгийг анхаарагчид ялангуяа богино өгүүлбэрт дургүй хүмүүст тэрхүү өгүүлбэр гуниг төрүүлсэн үг, үсэг болохгүй гэж үү? Эцсийг нь үзэх гэж тэсэн ядан буй хүмүүсийн хүслийг унших үед нь анхаарч болох уу?&lt;br /&gt;Таны амьдрал нэг бүтээл байсан бол та аль бүлэгт нь илүү дурлах байсан бэ? Аль хуудсыг нь урж хаях, аль мөрийг нь ахин дахин уншиж, доогуур нь зурж, аль өгүүлбэрийг нь дахин амьдруулахыг хүсэх байсан болоо? Хэрэв таны амьдрал ном байгаад таны амьдралын тухай өгүүлдэг байсан бол танд таалагдах байсан уу?&lt;br /&gt;Хоёр дахь, гурав дахь хэвлэл гээд ар араас нь хэвлэх байсан уу? Эсвэл хэрэггүй, жирийн нэг эд мэт номын шүүгээндээ орхих байсан уу? Амьдралын номныхоо хавтсыг чухалчлан үзэх үү? Хуудсыг нь хамгийн чанартай цаасаар хийх байсан уу? Олсон цаасыг үнэтэйд тооцох байсан уу?&lt;br /&gt;Хавтсанд нь ямар зураг тавих байсан бэ? Номны тань хавтсанд бичиг баримтын зураг тавигдах уу, эсвэл инээж буй, бодолхийлж буй, уйлж буй, бөгтийгөөд алхалж буй х&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S06Qg8s9IjI/AAAAAAAAABg/1X959sw6BRQ/s1600-h/book1.jpeg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 138px; height: 180px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S06Qg8s9IjI/AAAAAAAAABg/1X959sw6BRQ/s320/book1.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426433496752923186" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;өрөг зураг тань байх уу?&lt;br /&gt;Та номдоо ямар нэр өгөх вэ? “Миний ажил үйлс”, “Дурсамж”, “Миний сайн тал”, “Миний алдаа”, “Амьдрал ямар богино юм бэ?”, “Хайр дурлал, үзэн ядалт” гэсэн нэртэй байх уу?&lt;br /&gt;Хамгийн гол нь таны ном бусад номоос юугаараа өөр байх вэ? Та юуг голчлон бичиж, юуг түлхүү өгүүлж, ямар зүйлийг үл хэрэгсэн орхих байсан бэ? Уншигчдад хэр их зүйлийг зааж сургах байсан бэ? Хамгийн сайхан хэсэг нь юу байх вэ? Эхлэл, өрнөл, төгсгөл, бүгд эсвэл аль нь ч сонирхолгүй байх байсан уу? Ямар аргаар, ямар үгээр зохиолоо бичих вэ? Аль эсвэл бүх намтраа энгийн үгээр бичих байсан уу?&lt;br /&gt;Таны амьдрал ном байсан бол танд таалагдах уу? Таны хамгийн чухал ном байх байсан уу? Ярих, бичих, мөрөөдөхдөө тэмдэглэж авах байсан уу? Аль эсвэл анзааралгүй өнгөрч, үгүйсгэж, ичих байсан уу амьдралаасаа?&lt;br /&gt;Амьдрал тань ном байсан бол та амьдралдаа нэгтгэн дүгнэх байсан уу, эсвэл дугаар үл мэдэгдэх цуврал номын нэг байх байсан уу?&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Хэрэв таны амьдрал ном байсан бол ...&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;"Сургамжит өгүүлэл"-ээс...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-2414625607029425029?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/2414625607029425029/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_9111.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2414625607029425029'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/2414625607029425029'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post_9111.html' title='Амьдралын хуудас'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S06QUHeinsI/AAAAAAAAABY/z7OoT_K9BNE/s72-c/books.jpeg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-6557358701893163764</id><published>2010-01-13T11:16:00.008+10:30</published><updated>2010-02-11T12:09:48.923+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Та бол цорын ганц</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Сэтгэл санаа нь тавгүйтэж, бүхнийг орхиод зугтмаар санагдах үе хүний амьдралд тохиолдох нь бий. Юуны тулд амьдарч байгаа, яагаад ийм ажил эрхэлж, ийм газар амьдарч байгаа тухай, мөн намайг хүрээлэн буй хүмүүс яагаад заавал тэдгээр хүмүүс гэж... Яагаад? Яагаад? Яагаад?&lt;br /&gt;Дээрх асуултууд ар араасаа цувран гарч, өөрийн төрсөн нутаг, эцэг эх, хамаатан садан гэх мэт зүйлсийг би өөрөө сонгодогсон бол гэх бодол зурсхийх үе &lt;span style="font-size:100%;"&gt;таны&lt;span style="font-weight: bold;"&gt; &lt;/span&gt;амьдралд&lt;/span&gt; тохиолдож байв уу? Тэгвэл би Танд хэлье.&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" &gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 102);"&gt;Та бол энэ хорвоо ертөнц дээр цорын ганц бөгөөд &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;зөвхөн Танд зориулсан хувь тавилант амьдралтай хүн.&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;Тантай яг ижилхэн, хос гэж энэ дэлхийн хаана ч байхгүй.&lt;span style="color: rgb(51, 102, 102); font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Миний нэг сайн найз надад хүний амьдрал гэдэг ямагт учир утгатай байдгийг харуулсан нэгэн киног нүдэнд харагдтал ярьж өгч билээ. Тухайн үед тэр киноны утга санааг оюун бодол хийгээд зүрхэндээ тодоос тод буулгаж аваад л үлдсэн.&lt;br /&gt;Гэтэл саяхан TV9 телевизийн 2-р сувгаар тэр кино гарч байгааг олж үзлээ. Киног эхнээс нь үзэж чадаагүй болохоор ямар нэртэйг нь сайн мэдэхгүй л байна.&lt;br /&gt;Тэр кинон дээр Жорж гэдэг нэгэн залуугийн амьдралыг өгүүлдэг. Жорж айлын том хүү бөгөөд аав нь банк бус санхүүгийн байгууллага ажиллуулдаг нэгэн. Жорж бага байхаасаа л их тусч хүүхэд байв. Тэрээр том болоод коллежид сурахыг, хайртай бүсгүйтэйгээ гэрлэж аз жаргалтай сайхан амьдрахыг мөрөөддөг байв. Харин эцгийнхээ ажиллуулдаг ББСБ-т үнэн голоосоо дургүй байж. Гэвч түүнийг эрийн цээнд хүрэх үед эцгийнх нь бизнес дампуурах тийшээ хандаж, улмаар эцгийнх нь бие ч муудаж, тэрхүү ББСБ-ыг өвлөн  авч ажиллуулах хэрэгтэй болсон учраас коллежид сурах өөрийн мөрөөдлийг орхиж эцгийнхээ бизнесийг үргэлжлүүлжээ. Түүний аав ашиг орлогын хойноос хөөцөлддөггүй, харин ядуу, зүдүү, амьдралын боломж тааруу хүмүүст хоршооныхоо мөнгөөр байшин барьж өгдөг байж.  Жорж энэхүү санаачлагатай, бусдад тустай үйл хэргийг залгамжилж авснаараа олон хүмүүсийн амьдралд тус дэм болсон учраас хотынхон нь бүгд түүнд сайн байдаг аж. Гэтэл нэгэн удаа санаандгүй тохиолдлоор тэдний ажил сүйрч, дампуурах дээрээ хүрчээ. Энэ нь Жоржод маш хүндээр тусч, өөрийгөө хүн болж төрөөгүй байсан бол сайхан байхсан гэж хүссэнээр бүх зүйл эхэлдэг.&lt;br /&gt;Бурхан болон түүний сахиусан тэнгэрүүдэд итгэдэггүй тэрээр Бурханд хандан надад туслаач гэж гуйхад нь Бурханд түүнд туслуулахаар нэг санхиусан тэнгэр элчээ явуулсан боловч Жорж тэрхүү сахиусан тэнгэрт үл итгэнэ. Өөртэй нь адилхан эгэл жирийн тэр өвгөнийг харахдаа сахиусан тэнгэр гэж огтхон ч бодохгүй байлаа. Жорж өөрийгөө төрөөгүй байсан бол дээр байхсан гэж бодож, гутарч байх үед тэрхүү сахиусан тэнгэр түүнийг хэзээ ч  хүн болж төрөөгүй байсан бол түүний эргэн тойронд байгаа бүхэн ямар байх байсныг Жоржод харуулав...&lt;br /&gt;Жорж тэр өвгөнтэй цуг дарсны мухлагт очиж дарс уух боловч тэнд байгаа хүмүүс түүнийг огтхон ч танихгүй. Тэр ч бүү хэл олон жилийн өмнө дайны талбарт хүүгээ алдсанаасаа болоод сэтгэл санаа нь тавгүйтэж айлын хүүхдэд буруу эм өгөх гэж байхад нь болиулж зөв эм өгөхөд нь тус болж байсан эмийн санч өвгөнийг олж харлаа. Тэр өвгөнийг хүн болгон нүд үзүүрлэж, гадуурхан, доромжилно. Учир нь Жорж огт байгаагүй учраас тэр хүн айлын хүүхдэд буруу эм өгснөөсөө болж хүний амь насанд хүрсэн хэргээр 20 жил шоронд суугаад гарч ирсэн боловч архинд донтсон нэгэн болсон байв. Жорж тэндээс гараад ээж рүүгээ явсан боловч ээж нь түүнийг үл танина. Тэр ч бүү хэл 9 настай байхад нь усанд живэхээс аварсан дүү нь Жорж байгаагүй учраас усанд живж нас барсан байжээ. Түүний хайртай бүсгүй нь хүнтэй суулгүй, ганц бие амьдарч, Жоржийг үл таних бөгөөд эхнэртэйгээ дэр нийлүүлэн амьдрахдаа засаж, тохижуулж амьдарч байсан хуучин байшин нь улам навсгар, сарампай болсон байхыг тэр өөрийн нүдээр үзлээ. Түүний босгож бий болгосон цэцэрлэгт хүрээлэн оршуулгын газар болж, түүний амьдардаг хот зугаа цэнгээний хот болон хувирсан байгаа нь түүнд огтхон ч таалагдсангүй. Тэр хотын нэг ч хүн Жорж болоод түүний амьдарч байсан хотын талаар огтхон ч мэдэхгүй, өөр өөрсдийнхөөрөө амьдарсаар...&lt;br /&gt;Хэдийгээр "Ам алдвал барьж болдоггүй&lt;br /&gt;                                 Агт алдвал барьж болно" гэдэг үг байдаг ч Жорж хэлсэн үгээ буцааж, хуучин амьдралыг нь буцааж өгөхийг гуйв. Тэрээр Жорж гэдэг хүнийг дахин амьдруулахыг хүссэн нь биеллээ олж эргээд өөрийн хоттоо, Жорж хэвээрээ үлдлээ. Бүх зүйл танил дотно, эхнэр хүүхдүүд, дампуурахад бэлэн болсон ББСБ нь хүртэл түүнийх. Олон хүний мөнгөөр луйвар хийж, бизнесээ дампууруулсан гэж буруутган түүнийг авч явахаар гэрт нь ирсэн банк, цагдаа, шүүхийн төлөөлөгчид хүртэл түүнийг баярлуулна. "Сайн санааны үзүүрт тос" гэдэгчлэн Жоржид хэцүү зүйл тохиолдсоныг мэдсэн хотынхон нь бүгд түүнд зориулан сагс дүүрэн мөнгө хандивлаж, амьжаагүй нэг нь ар араасаа цувран ирсээр л... Жорж аврагдлаа.&lt;br /&gt;Жоржийн нэгэн адил таны, миний амьдрал ч мөн утга учиртай. Маш өчүүхэн тус дэм хүртэл бусдын амьдралд томоохон өөрчлөлтийг авчирч чаддагийг би ойлгосон.&lt;br /&gt;Дахин хэлэхэд &lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);"&gt;Та бол цорын ганц.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-6557358701893163764?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/6557358701893163764/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post.html#comment-form' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/6557358701893163764'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/6557358701893163764'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2010/01/blog-post.html' title='Та бол цорын ганц'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-8289286901569927458</id><published>2009-12-29T13:44:00.003+10:30</published><updated>2010-02-11T12:10:01.440+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Эргэцүүлэл'/><title type='text'>Secret буюу нууцын тухай...</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Хүмүүс &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Secret &lt;/span&gt;нэртэй кино үзэж, номыг нь уншаад үнэхээр л амьдралын баяр хөөр, аз жаргалын түлхүүрийн олоод авчихсан юм шиг ярьж, түүнийг хэрэгжүүлэх талаар дор бүртээ нэгийг бодно.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Гэтэл энэ нь ямарваа нэг зүйлд хүсэл тэмүүлэлтэй, эерэг хандлагатай байхыг л илэрхийлдэг. Бид бүхэн өөрсдийн амьдралын хором, мөч бүрийг өөрчлөх бүрэн боломжтой. Ядаж л машины чинь хажуугаар шахаж, урдуур чинь дайрч буй нэгэнд найрсагаар зай тавиад өгчихөд л нэг ч гэсэн зүйлийг өөрчлөх алхам болж буй нь тэр.&lt;br /&gt;Гэтэл бүх зүйл дээр эерэг хандлагатай байж, эргэн тойронд болж буй бүхнийг найрсагаар хүлээж авна гэдэг амаргүй. &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Би өөрийн амьдралд бага ч гэсэн өөрчлөлт хиймээр санагдаад аливаа зүйлд эерэгээр хандахыг хичээж байгаа боловч нэг мэдэхэд уурлаж, бухимдсан, гомдсон, хэн нэгнийг буруутгасан хандлага гаргачихсан байдаг. Гэхдээ л хичээсээр л байх болно...&lt;br /&gt;Та нар ч мөн оролдоод, хичээгээд үзээрэй.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/span&gt;&lt;blockquote style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;"&gt;&lt;span&gt;Зовж шаналвал тэвчээрэй&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;br /&gt;Зовлон үзвэл даваарай &lt;/span&gt;&lt;span&gt;&lt;br /&gt;Жаргал ирвэл баярлаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Жаахан зүйлд ч баясаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Бусдыг зовбол туслаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Буруутгаж гүтгэвэл тэмцээрэй &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Хууртаж мэхлэгдвэл мартаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Худал хэлснийг өршөөгөөрөй &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Уужуу байж сураарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Ухаантай нэгэнтэй нөхөрлөөрэй &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Буруу бүхнээс зугтаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Бусдаас найзыгаа хамгаалаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Алдаж оновол босоорой &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Аргаа барвал дуулаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Хайр ирвэл бүү алдаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Хань заяавал хамтдаан жаргаарай &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Амьдрал гэдгийг мэдрээрэй &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Амжилт бүхэн рүү тэмүүлээрэй &lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-8289286901569927458?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/8289286901569927458/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/secret.html#comment-form' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8289286901569927458'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/8289286901569927458'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/secret.html' title='Secret буюу нууцын тухай...'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1495006169234500674</id><published>2009-12-29T13:23:00.004+10:30</published><updated>2010-02-11T12:10:15.505+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Зөвлөгөө'/><title type='text'>ЭЕРЭГ ХАНДЛАГАТАЙ БАЙЦГААЯ !</title><content type='html'>Аливааг эерэгээр харж чадна гэдэг бас л нэг сайн давуу тал билээ. Ялангуяа өнөө vед хvн бvхэн л бухимдаж, уурлаж, хилэгнэж байхад эерэгээр харж, бодож, хандана гэдэг галзуу хvн шиг санагдах байх.&lt;br /&gt;Гэвч эерэгээр хар, бод гэж танд зөвлөе... &lt;a name='more'&gt;&lt;/a&gt; Доорх энгийн, vл анзаарам зvйлс ч эерэг байдаг гэдгийг та харах болно.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Таларх, баярла!!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;1. Шөнөжин хурхирдаг нөхрийнхөө төлөө - учир нь тэр хаа нэгтээ хэн нэгэнтэй биш, харин надтай хамт, гэртээ унтаж байна&lt;br /&gt;2. Миний охин аяга угаахдаа гомдоллож төвөгшөөж байхад – учир нь тэр гудамжинд биш, харин гэртээ байна&lt;br /&gt;3. Төлж байгаа татварынхаа төлөө - яагаад гэвэл би ажилтай байна гэсэн vг&lt;br /&gt;4. Нийллэг хийснийхээ дараа гэрээ цэвэрлэхдээ – учир нь би найзуудтай юм байна&lt;br /&gt;5. Хувцас минь багадаад бариад байгаа бол – энэ нь надад идэх хоол байна гэсэн vг&lt;br /&gt;6. Угаах ёстой шал, цонхныхоо төлөө баярла - учир нь би гэр оронтой байна, гадаа хоноогvй байна&lt;br /&gt;7. Улс төрийн талаар сонсогдож байгаа бvх гомдол, бухимдалын төлөө - учир нь бид vг хэлэх эрхтэй байна гэсэн vг&lt;br /&gt;8. Машины зогсоолын бvр захад машинаа тавих жаахан зай олсондоо – би унах унаатай, мөн алхах чадвартай байна&lt;br /&gt;9. Хажуу айлын чимээ төвөгтэй санагдаж байгаа бол – би дvлий хvн биш юм байна гэсэн vг&lt;br /&gt;10. Угаах индvvдэх ажил их байгаа бол -  би өмсөх хувцастай хvн юм байна&lt;br /&gt;11. Өглөө эрт сэрvvлэг дуугарч байгаад – би амьд сэрvvн байна гэсэн vг&lt;br /&gt;12. Ажлаасаа ирээд хөл гар маань хөшиж өвдөж байгаа бол – би ажил хийх тэнхээтэй байна&lt;br /&gt;13. Тэгээд эцэст нь хэн нэгнээс авсан и-мэйл, захианыхаа төлөө - учир нь намайг гэх хvн байна гэж эерэгээр харж, сэтгэл өөдрөг байгаарай.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Таны амьдралын өдөр бvр ямар нэгэн талархаж, баярлаж явах юм байдаг юм шүү.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1495006169234500674?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1495006169234500674/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/blog-post_28.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1495006169234500674'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1495006169234500674'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/blog-post_28.html' title='ЭЕРЭГ ХАНДЛАГАТАЙ БАЙЦГААЯ !'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2101867368460871885.post-1230837427224518123</id><published>2009-12-24T12:13:00.001+10:30</published><updated>2010-02-11T12:12:52.460+10:30</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Зүгээр л...'/><title type='text'>Энгийн нэг өдөр</title><content type='html'>Өдөр хоног өнгөрч, цаг хугацаа урссаар...  Амьдрал үргэлжилсээр...&lt;br /&gt;Бүх зүйл нэг хэвийн. Гэхдээ нэг хэвийн амьдралд цэг тавих цаг иржээ.&lt;br /&gt;Ажил - гэр - ажил - гэр -...&lt;br /&gt;Уг нь бол амьдрахын тулд ажиллаж байгаа ч, заримдаа ажлын төлөө амьдарч байгаа мэт байх юм. Ажлын цагийг яг таг мөрддөг албан байгууллага, газрууд манайд хэр олон байгаа бол? &lt;br /&gt;Ажиллаж... ажиллаж ядарсан хүн гэртээ ирээд хоолоо идэж, зурагт үзвэл үзээд... тэгээд л орондоо шургахыг бодно. Унтаж босож ирээд дахиад л унтмаар...&lt;br /&gt;Ийм амьдралын хэв маягтай хүмүүс захаас аваад зөндөө...&lt;br /&gt;Гэхдээ миний хувьд энэ хэв маягийг өөрчилмөөр санагдаж, хүсэж, хэрхэн яаж өөрөөр амьдрахаа бодох боллоо. Энэ нь миний дотор хүний хүсэл, дуу хоолой.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2101867368460871885-1230837427224518123?l=narush.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://narush.blogspot.com/feeds/1230837427224518123/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/blog-post.html#comment-form' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1230837427224518123'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2101867368460871885/posts/default/1230837427224518123'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://narush.blogspot.com/2009/12/blog-post.html' title='Энгийн нэг өдөр'/><author><name>Нараа</name><uri>http://www.blogger.com/profile/00470265697055467667</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_PFbBpEomGh4/S8-0D3YDgQI/AAAAAAAAADI/9NZhLuexVzY/S220/bc0526cadb6ct.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
